Woensdag 21 mei van Daleiden naar Konz, 80 km en 560 hoogtemeters

We hebben al alle talen gesproken die we op de middelbare school leerden, Grieks en Latijn buiten beschouwing gelaten. Bovendien spreken we alles door elkaar… ik vind het wel leuk zo.

We maken een prachtige tocht door de Ardennen en de Eifel, de aangelegde fietspaden zijn fantastich. Al hadden we wel even een spannend moment met omlaag-onder de weg door-en weer scherp omhoog. Als degene vóór je te laat geschakeld heeft en stilvalt is het boem en ho en blauwe plekken… Zelfs op hoge leeftijd moet de mens leren dat onbesuisd zijn niet zo handig is en ja dat geldt ook voor ons vieren.

Terwijl wij heerlijk van onze tocht genieten en prachtig bloeiende kastanjebomen zien, of roze en blauwe akkelei langs de weg zien bloeien, gaan mijn geachten uit naar de berichten over de ontvoerde kinderen in Groningen. Vandaag komt het bericht dat ze samen met hun vader gevonden zijn in een auto, die de vader het kanaal ingereden heeft. Onvoorstelbaar.

Terwijl de een op hoge leeftijd rustig in zijn slaap gaat, heeft een ander een waan en blijft daar in, of kampt met een onbeheersbare ziekte. Daarnaast is er in de wereld ook vanalles aan de hand, waar wij de beelden van op TV zien. We vinden er iets van, maar veel doen kunnen we niet.

We zijn dan ook oh zo blij om te mogen genieten van onze tocht en doen dat ook met volle teugen. We genoten van een kopje koffie onderweg, aten onze broodjes op een prachtige plek bij een waterval in het bos en namen even rust voordat de pont over de Moezel ons naar de overkant bracht.

Nu zitten we in een hotel in Konz. We kwamen best laat aan, dus was het even tempo draaien om te douchen, te wassen en een verslag te schrijven.