Woensdag 28 mei van Reims naar Laon, 65 km en 706 hoogtemeters

Die hoogtemeters maakten we vooral in het 2e deel van de etappe van vandaag. Ineens werd het flink heuvelachtig en spraken we onze batterijen goed aan. De klim naar de Kathedraal van Laon kenden Pierre en ik van jaren geleden, toen we nog op Koga’s fietsten en nog nooit van ondersteuning op de fiets gehoord hadden. We wisten dus wat ons te wachten stond.

De hellingen vooraf waren ook al heftig gepaard gaande met flinke tegenwind en in vergelijk daarmee viel achteraf de klim naar Laon erg mee. Kortom ‘het ging, want we zijn er gekomen’ zou een van onze kleinkinderen zeggen.

Maar het eerste deel van onze tocht vandaag, laten we het daar eens over hebben. We fietsten door de Champagne-streek en de grond is daar van leem. Vannacht had het stevig geregend en dus was een pad dat gisteren een prachtig te fietsen pad was, vandaag vooral leuke uitdaging voor Mathieu van de Poel, maar niet voor ons.

De leem kleefde aan onze banden en de fietsen weigerden dienst. Hier waren ze niet voor gekmaakt en zo belandde Pierre in slow motion in de natte klei. Ah, wat een vieze boel. Dat werd fietsen poetsen met alles wat we aan materiaal konden bedenken, want takken of stokjes vonden we niet.

En zo werd elke pauze opnieuw benut om de klei van de banden en uit de spatborden te krijgen en om schoenen, kleding en tassen weer een beetje toonbaar te maken. Leuk he, fietsen! Altijd wat te doen.

Overigens was het vandaag een prachtige tocht. Het stuk langs de Voie de Liberation had geschiedkundig wat te bieden, maar was voor ons als fietsers wel saai. Vandaag is te tocht veel afwisselender en dat gedoe met die klei is dan ook wel weer hilarisch.

We zijn weer gedoucht, de boel is weer gewassen, de baterijen van de fiesten liggen aan de laders we zitten vlak bij de Kathedraal in een leuk onderkomen. Wat willen we nog meer?!