28 Mei van Castell’Azzara naar Montalcino, 60 KM en 1094 hoogtemeters

Gisteren aan het eind van de middag kwamen er nog een stel fietsers aan op de plek waar wij verbleven. Zo te horen Belgen van halverwege de vijftig, fietsend op een Santos nog zonder ondersteuning.

Het toegangspad tot de locatie was een grindweg scherp omhoog en dan weer een stukje omlaag. Domweg eng om te fietsen maar ook lopend met de fiets aan de hand haast niet te doen. Ik had de tassen van de fiets gehaald en omhoog gedragen waarbij Kees ze van me overnam.. De tas die over mijn blauwe tassen achterop zit droeg ik daarna zelf naar boven. Daar aangekomen zag ik mijn blauwe tassen langzaam naar me toe komen huppelen. Even begreep ik er niks van en toen zag ik dat ze tegen het hek van de locatie aanstonden en dat hek ging langzaam dicht…Een hele gekke gewaarwording!!

De later aangekomen fietsers maakten zich, net als wij, zorgen om de volgende dag: het vertrek over dat akelige rots-en-grindpad, Even een verkeerde stap en je roetjst naar beneden. Gelukkig was de vrouw die de locatie beheerde bereid om onze bagage met haar auto naar het begin van haar pad te brengen! Ook zij zit natuurlijk niet om ongelukken verlegen en alles ging gelukkig goed.

Na een heerlijk ontbijt -eten en drinken zijn belangrijk bij onze inspanningen- togen we zo op pad eerst weer 2KM en 100 hoogtemeters terug naar Castell’Azzara. Ik geloof dat niemand van ons heel best geslapen had, enerzijds vanwege de warmte, anderzijds omdat we ons zorgen maakten over de tocht vandaag met weliswaar veel dalen maar ook veel hoogtemeters. Zelf genoot ik van het geluid van de nachtegalen die het kwa zang tegen elkaar opnamen.

Hoewel het weer even dreigend was, werd het voor vandaag toch een prachtige tocht, waar we volop van genoten. Slim als we wel zijn, laadden we onderweg wel een keer de batterijen op. Grappig is steeds de reactie op mijn vraag in de bar: of we de batterij van de fiets op mogen laden. Kennelijk gaat men er van uit dat je dan de fiets mee naar binnenbrengt. Zodra duidelijk is dat het alleen om de batterij gaat is er geen probleem. Voor ons heel fijn!

Overigens zien we, nu we weer in Toscane fietsen, hier en daar oplaadpunten voor de elektrische fiets. Toerisme is hier erg belangrijk, dus meegaan met de tijd ook. We zagen zelfs een oud, tanig baasje op een elektrische wielrenfiets!!

Nu verblijven we in een Palazzo! De kamer is van een ruim formaat, het was even gedoe met trappen af en op, maar het is hier ook weer heel fijn.