1 Juni thuis

Er ontbreekt nog een laatste verslag van de dag van vertrek uit Siena. We vertrokken daar pas om 10 uur ‘s avonds, dus we hadden heel wat uren stuk te slaan voor die tijd. Vóór het ontbijt al wat baantjes trekken in het zwembad was een goed begin van de dag. We dachten eens lekker lang van het ontbijt te kunnen genieten maar de karigheid van de ontbijttafel liet dat niet toe.

Na het ontbijt besloten we een bezoek te brengen aan de ‘trouwlocatie’ hier in de buurt. Dat was een prachtige plek waar ons werd uitgelegd dat er veel Amerikanen naar toe kwamen om er te verblijven. Leuk om daar eens rond te kijken!

Daarna namen we de tijd om te lunchen op de plek waar we de nacht hadden doorgebracht. Uiteindelijk besloten we iets eerder dan onze planning was naar Siena te gaan waar we de tijd wilden nemen om het Piazza del Campo te bekijken en er een drankje te ‘doen’.

Het plein was wel de moeite waard om er dwars door de stad naar toe te fietsen. Het is echt een heel uniek plein waar 2 keer per jaar de Palio wordt gehouden: 17 wijken binnen de stad nemen het in paardenraces tegen elkaar op.

Het was heel erg druk in Siena in de straten en op het plein, wat zijn er toch veel toeristen in zo’n stad. Het fijne van fietsend reizen is de rust die we onderweg mogen ervaren!

Na het bezoek aan het plein togen we richting het busstation waar ‘s avonds de bus zou komen. Van lieverlee kwamen er steeds meer fietsers aan en iedereen ging aan de slag om de fietsen te prepareren voor de busreis: het stuur moest naar links gedraaid, de low-riders van de fietsen af… En toen kwam de bus en moesten ineens de sturen naar de andere kant gedraaid en dat lukte niet bij iedereen. Héhé hoe creëer je chaos…

En toen we op vertrekken stonden bleek er nog een passagier aan de andere kant van het station te staan!! Petje af voor de buschauffeurs die zo flexibel waren om naar de andere kant van het station te rijden en deze man ook op te pikken.

Tijdens de reis zijn er mensen die echt de hele tijd slapen, anderen soezen en doezelen maar wat. Vlak voor de doorgang door de Gothart-tunnel maakte Kees nog een foto van besneeuwde bergen. De tocht door Zwitserland was mooi!

Om half 6 waren we in Eindhoven, waar we de fietsen weer rijklaar maakten om de tocht naar huis te maken. In Son aten we een hapje en daarna hoefden we nog maar de laatste kilometers. We hadden er even niet bij stilgestaan dat die kilometers over de Sonse heide gingen: over de zandpaden werd het ‘ploegen en eggen’ enne daar had niemand van ons op gerekend. Nou ja, daar zijn krachttermen voor uitgevonden, toch?

Om kwart over negen waren we echt thuis, moe, verlangend naar een douche én naar ons eigen bed.

Heerlijk hebben we geslapen, de hele nacht in ene ruk. Vandaag is alle was weer gedaan, de fietsen gepoetst, de tassen weer opgeborgen. We gaan nagenieten en mijmeren…