21 Mei Van Sansepolcro naar Perugia 77KM en 622 hoogtemeters

21 Mei Van Sansepolcro naar Perugia 77KM en 622 hoogtemeters

We hebben een advies opgevolgd en er vandaag een gewone fietsdag van gemaakt: de paden kruisten onze aangepaste route, maar we lieten ze voor wat ze waren. Het fietst natuurlijk fijn zo’n gravelpad langs de rivier, maar het schiet niet op.

Voor mij was dat wel gek: mijn GPS kan niet geladen worden met zo’n nieuwe route, dus ik zag de oude route wel steeds verschijnen op mijn schermpje, maar ook weer verdwijnen. Een feit is dat er meer wegen naar Rome leiden…

Overigens was het een mooi traject dat we reden. Het golfde aanvankelijk wat op en neer, zo nu en dan was het wat druk, maar door de bank genomen konden we heerlijk fietsen. Op tijd een terrasje voor koffie met iets lekkers er bij, ook weer op tijd een bankje in de schaduw voor onze lunch en tot slot bij een gelateria die gesloten was met wat stoeltjes en een tafeltje voor onze eigen koffie met een banaantje er bij. Topdag met een heerlijk zonnetje.

De laatste 10KM klommen we gestaag omhoog naar Perugia en tot slot naar ons Hotel. Hotel Iris had al diverse keren gebeld en geappt om zeker te zijn dat we kwamen en te weten hoe laat we kwamen. Onze verwachtingen waren dus hooggespannen. Nou Iris mag wel een verfje hebben, constateerden we al snel.

Bij het inchecken werd ons op de kaart meteen wat wetenswaardigheden van de stad gewezen: je kunt hier met de lift naar de bovenstad, mits je weet waar je moet zijn. Ook werd ons meteen gevraagd wat we morgen voor ontbijt wilden… Een croissant, ja, maar wat voor een croissant Met of zonder vulling? Licht of donker gebakken… En wat we wilden drinken?

3 jaar geleden hadden we een bijzonder hotel midden in Nevers. Ook daar werden we doorgezaagd wat we allemaal voor het ontbijt wilden nuttigen… Die man indertijd gaf als laatste de opmerking: “en als je nog meer wil, dan vraag je daar om!” Dat was nu niet het geval, maar ergens ontstond bij ons een déja vue: het hotel waar we de fietsen moesten zetten bij het insectenhotel en dan de trap op gaan en bij het konijnenhok rechtsaf. We hebben het er nog vaak over.

Nu moesten we voor de kamers allemaal korte trapjes op waarbij we gelukkig assistentie kregen bij het tillen van de bagage van de jonge man die ons incheckte. Die snapt dat wij nu niet naar de sportschool hoeven…

Het is een gekke combinatie: enerzijds ziet het onderkomen er indrukwekkend, maar door het sjabbie onderhoud volstrekt informeel uit, anderzijds is het welkom formeel. Nou ja zo doen we steeds nieuwe ervaringen op. 2 Dagen geleden hadden we een heel appartement tot onze beschikking, nu een kamer waar we moeten woekeren met de ruimte. Lang leve het avontuur.

Morgen verkennen we de stad en komen de foto’s.